Kategoria Chillouts

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: Sydney Opera House

MM 0 Komentarz

Sydney Opera House – tam, gdzie nawet dach jest gwiazdą

Nie ma co udawać – większość turystów przychodzi tu z jednym celem: zrobić zdjęcie. Sydney Opera House jest chyba jednym z najbardziej rozpoznawalnych budynków na świecie i wygląda tak, jakby architekt usiadł nad kartką papieru, złożył kilka żagli origami i powiedział: „To będzie hit”. Miał rację.

Warto jednak nie kończyć wizyty na sesji fotograficznej. Podczas około godzinnego zwiedzania z przewodnikiem można zajrzeć za kulisy jednego z najsłynniejszych teatrów i sal koncertowych świata. Poznasz historię budowy, która jest najlepszym dowodem na to, że przekroczenie budżetu nie jest wynalazkiem XXI wieku. Inwestycja trwała ponad dekadę, kosztowała kilkanaście razy więcej, niż zakładano, a jej twórca nawet nie doczekał oficjalnego otwarcia. Jak widać, wielkie dzieła mają czasem równie dramatyczną historię jak opery wystawiane na ich scenach.

Po drodze odwiedzisz imponujące sale koncertowe i teatralne, dowiesz się, dlaczego akustyka jest tu traktowana niemal jak świętość, oraz poznasz sekrety codziennego funkcjonowania budynku. Jeśli dopisze szczęście, trafisz na próbę artystów. To jedyny moment, kiedy można podsłuchać światowej klasy muzyków i nikt nie nazwie tego niegrzecznym zachowaniem.

Przewodnicy sypią ciekawostkami z taką swobodą, że nawet osoby przekonane, iż opera to „śpiewanie bez końca”, wychodzą z wycieczki z głową pełną historii i anegdot. A kiedy wyjdziesz na tarasy z widokiem na Sydney Harbour Bridge i błękit zatoki, zrozumiesz, dlaczego to miejsce co roku przyciąga miliony odwiedzających.

Na koniec pozostaje już tylko zrobić obowiązkowe zdjęcie z Operą w tle. Bo jeśli wrócisz z Australii bez takiej fotografii, znajomi mogą uznać, że przez cały pobyt siedziałeś w hotelu i oglądałeś kangury w telewizji.

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: Apostle Islands

MM 0 Komentarz

Czy wiesz, że w samym sercu Ameryki można poczuć się jak na surowym wybrzeżu Norwegii? Klify, jaskinie, krystalicznie czysta woda i latarnie morskie tworzą krajobraz, który trudno skojarzyć z jeziorem. A jednak to właśnie tutaj znajduje się jedno z najbardziej niezwykłych miejsc w USA.

Apostle Islands (Wyspy Apostolskie) to archipelag 22 wysp na Jeziorze Górnym (Lake Superior w stanie Wisconsin, USA. Ich nazwa oznacza po polsku „Wyspy Apostolskie” i nawiązuje do pierwszych europejskich odkrywców oraz chrześcijańskiej tradycji nazewnictwa. Co ciekawe, wysp jest 22, więc apostołów trochę „przybyło”!

To miejsce zachwyca monumentalnymi piaskowcowymi klifami, malowniczymi jaskiniami i historycznymi latarniami morskimi. Najlepiej odkrywać je z perspektywy kajaka – wpływanie do skalnych grot daje poczucie prawdziwej przygody. Zimą, gdy Jezioro Górne skuwa lód, jaskinie zamieniają się w bajkową krainę pełną imponujących sopli i lodowych formacji.

Apostle Islands udowadniają, że do przeżycia wielkiej przygody wcale nie potrzeba oceanu – wystarczy odrobina odwagi, kajak i zachwyt nad siłami natury.

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: Bournemouth

MM 0 Komentarz

Bournemouth – kiedy ostatni dzwonek oznacza…początek upalnego lata!

Koniec roku szkolnego to moment, w którym można pomysleć o ciekawej zagranicznej podróży do miejsca, gdzie spora część Anglików zamienia szkolną ławkę na plażowy leżak. Mowa tu o bardzo popularnym, wypoczynkowym mieście Bournemouth.

W Bournemouth nie sposób się nudzić! Dzień warto rozpocząć na Bournemouth Beach, gdzie można budować zamki z piasku, grać w siatkówkę plażową albo po prostu odpoczywać przy szumie fal. Tuż obok znajduje się Bournemouth Pier – idealne miejsce na spacer, podziwianie widoków i zrobienie pamiątkowych zdjęć. Odważni mogą spróbować zjazdu tyrolką z mola nad plażę!

Jeśli ktoś ma ochotę na trochę zieleni, świetnym wyborem są Bournemouth Gardens. To rozległy park pełen kwiatów, fontann i miejsc na piknik, gdzie można odpocząć po dniu pełnym wrażeń.

Miłośnicy spacerów i pięknych krajobrazów powinni wybrać się na Hengistbury Head. Z klifów rozciąga się wspaniały widok na morze, a ścieżki prowadzą przez rezerwat przyrody pełen ciekawych roślin i ptaków.

Nie można też pominąć Boscombe Pier, które jest ulubionym miejscem surferów i osób lubiących aktywny wypoczynek. To doskonała okazja, by spróbować swoich sił na desce lub po prostu obserwować fale.

Brzmi, jak podrasowane ogłoszenie w ofercie biura podróży? A jakże! Kto tam będzie i na własne oczy zobaczy to molo, które my widzimy na zdjeciu, na własne uszy usłyszy ten szum fal dopływajacych z Kanalu La Manche i własnymi rękami dotknie wpaniałej piaszczystej plaży – ten jest ogromnym szczęściarzem i niech koniecznie podzieli się swymi wrażeniami w komentarzu 👇

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: Park Rangers

MM 0 Komentarz

Park rangersi są tam, gdzie przyroda mówi „wow”, a człowiek zaczyna robić rzeczy, które mogą to „wow” zepsuć 😄 Gdzie są park rangersi? Park rangersi pracują w Parkach narodowych – np. Yellowstone w USA, w rezerwatach przyrody – np. Arctic National Wildlife Refuge na Alasce, gdzie trzeba chronić delikatne ekosystemy. Po co są park rangersi? Pilnują, żeby turyści nie deptali rzadkich roślinek, nie karmili dzików chipsami i nie zabierali „na pamiątkę” skały wielkości telewizora. Sprawdzają, czy ktoś nie rozpala ogniska pod drzewem z suszonego liścia. Pomagają zagubionym turystom, którzy myśleli, że „niebieski szlak” to skrót. Uczą dzieci i dorosłych, dlaczego wilk nie jest zły, a kornik nie musi być twoim  wrogiem. Prowadzą wycieczki, opowiadają historie, które sprawiają, że nawet kamień staje się fascynujący.  Sprawdzają, czy szlaki są przejrzyste, czy toalety działają, i czy ktoś przypadkiem nie parkuje SUV-a wśród muflonów. Park rangerzy to tacy „leśni stróże prawa, przyrody i przyzwoitości”. Dzięki nim możesz chodzić po pięknych miejscach, podziwiać naturę, a jednocześnie nie być zjedzonym przez niedźwiedzia albo zasypanym przez śmieci. Są jak Google Maps + National Geographic + Straż Miejska — tylko z większym sercem do lasu 💚

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: Bobby

MM 0 Komentarz

BOBBY – nie kuzyn Bob, tylko stróż prawa z wysokim, kultowym hełmem i drewnianą pałką!

W Wielkiej Brytanii, jeśli usłyszysz, że „przyszedł Bobby”, nie chodzi o kumpla z imprezy, tylko o policjanta – najczęściej tego w czarnym hełmie, który wygląda, jakby miał zaraz ogłosić herbatkę o piątej. Skąd się wzięła nazwa BOBBY? Otóż w 1829 roku ówczesny minister spraw wewnętrznych Wielkiej Brytanii, niejaki Sir Robert Peel założył londyńską policję. Ludzie, jak to ludzie, skrócili „Robert” do „Bob” i uznali, że skoro Bob stworzył policję, to jego podwładni muszą być BOBBIES! Na szczęście nie wybrali „Roberts” ani „Peelies” – brzmiałoby jak marka chipsów. Choć trzeba przyznać, że  BOBBY brzmi dużo bardziej przyjaźnie niż polskie odpowiedniki potocznie stosowane do określenia policjantów🤪.

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: Yellowstone

MM 0 Komentarz

W sercu Ameryki, gdzie ziemia oddycha ogniem, a niebo mówi szeptem, istnieje miejsce, które zdaje się nie należeć do tego świata — YELLOWSTONE.

To nie jest zwykły park. To pradawna rana Ziemi, wciąż pulsująca ciepłem uśpionego tytana. Pod lasami, rzekami i dolinami kryje się gigantyczny wulkan — śpiący, ale nie martwy. Jego oddech czuć w gejzerach, które z sykiem przebijają się przez skórę świata, wyrzucając do nieba wrzące ostrzeżenia.

W nocy, gdy wiatr niesie zapach siarki, a wilki wyją w odległych kanionach, można odnieść wrażenie, że coś tu czuwa. Coś starego, może świadomego. Niektórzy Indianie mówią, że duchy rdzennych plemion wciąż wędrują po tych ziemiach, strzegąc sekretów, których nie odważyli się wypowiedzieć na głos.

W YELLOWSTONE nic nie jest takie, jakim się wydaje. Jeziora parują nawet zimą, drzewa umierają, stojąc, a kolorowe źródła wyglądają jak oczy patrzące wprost z innego wymiaru. Jeśli posłuchasz uważnie, usłyszysz więcej niż tylko szum wodospadów — być może to echo czegoś, co czyha… głęboko pod ziemią.

Bo YELLOWSTONE nie śpi. Tylko nieustannie czuwa.

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: Ħaġar Qim

MM 0 Komentarz

Gdyby kamienie jednej z najbardziej znanych i jednej z najstarszych megalitycznych świątyni na Malcie👉 Ħaġar Qim przemówiły, ich rozmowa wyglądałaby mniej więcej tak:

GRUBAS (największy głaz w kompleksie):
Heh… pamiętam, jak mnie toczyli tutaj z oddali. Trzydziestu chłopa, dwa woły i gość w skórze z dzika, co cały czas krzyczał ‘TAM! NIE TU!’. Myśleli, że nie dam rady. A ja? Stanąłem i stoję. Pięć tysięcy lat bez zawrotów głowy!

ŁUKAŚ (kamień nad wejściem):
A mnie ustawili dokładnie na przesilenie letnie. O świcie światło wpadało przez moją szczelinę i oświetlało ołtarz. Czułem się jak latarka bogów! To nie była przypadkowa robota. To była kosmiczna architektura!

APSIA (kamień z jednej z apsyd):
U mnie odprawiano rytuały. Kadzidła, śpiewy, ofiary – czasem coś organicznego, czasem coś… bardziej mięsistego. Zawsze było tu ciepło, pełno ludzi, dźwięki bębnów. Dziś tylko echa, ale wtedy? Czułam się jak święta grota.

FIGURAN (kamień, przy którym znaleziono posążek bogini):
Eee, a pamiętacie Tę Wielką – Boginię Matkę? Stała przy mnie przez wieki. Taka masywna, taka płodna… Symbol życia, kobiecości i dobrych zbiorów. Teraz leży w muzeum i robi karierę, a ja wciąż tu, z widokiem na krzaki.

MCHÓWKA (mały kamień z boku, porośnięty mchem):
Nikt mnie nie zauważa. Niby mała jestem, ale trzymam większych braci w pionie! Kiedyś dzieci biegały po mnie, dziś turyści próbują mnie sfotografować, myśląc, że jestem ‘kamieniem z duszą’. Może i jestem.

CENTRUS (kamień z centralnej komory):
A pamiętacie, jak archeolodzy przyszli? Najpierw tacy grzeczni – notatki, pędzelki, łopatki… A potem: BUM – namiot, ochrona, ogrodzenie. Teraz turyści mówią o nas ‘najstarsza świątynia w Europie’. A my? My tu zawsze byliśmy.

GRUBAS (zamyślony):
Tyle się zmieniło. A my wciąż tu. Cisi świadkowie epoki, w której ludzie czcili słońce, ziemię i kamień… i może, tylko może – rozumieli więcej, niż myślimy.

I tak kamienie szeptały do siebie, jak zawsze – tylko bardzo, bardzo powoli. Bo kiedy masz 5000 lat, pośpiech nie ma sensu. A Ty? Który z kamieni słyszysz najgłośniej?  

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: Cliffs of Moher

MM 0 Komentarz

 A co gdyby Cliffs of Moher okazały się starymi, mądrymi gawędziarzami, którzy siedzą nad oceanem i opowiadają historie przez wiatr, fale i krzyki mew? Oto co mogłyby powiedzieć, gdyby klify mówiły:

Siadaj, dziecko, i słuchaj. Stoimy tu od 350 milionów lat. Tak, milionów. To zanim dinozaury były modne, zanim ludzie wpadli na pomysł, żeby zbudować Dublin, i zanim ktokolwiek pomyślał, że ryż można włożyć do sushi.

Codziennie patrzymy, jak Ocean Atlantycki się wścieka. Raz próbuje nas zmyć, kiedy uderza o 14-kilometrową linię brzegową, a raz się z nami droczy, a czasem daje nam tęczę, najlepiej widoczną z naszego najwyższego punktu na 214 metrze nad poziomem morza.Taka relacja – pełna pasji.

Zdarzyło się kiedyś, że maskonur osiedlił się w mojej szczelinie i urządził tam kawalerkę. Nawet nie zapytał o zgodę! Ale był uroczy, więc mu darowałem.

Mewy? Och, te nasze hałaśliwe współlokatorki… Wiecznie coś chcą. Jedzenia, atencji, dramy. Ale przyznam – bez nich byłoby tu zbyt cicho.

A turyści? Ooo, ci to dopiero! Co roku przychodzą, patrzą z zachwytem, robią zdjęcia, wchodzą do naszej kamiennej wieży O’ Brien’s Tower, szybko coś z niej zobaczyć, a potem idą na kawę, mówiąc, że 'te klify to jakieś szaleństwo’. Dziękujemy – wiemy. Trochę się staraliśmy.

A potem jeden klif mrugnął kamiennym okiem, a drugi kichnął wichurą i powiedział: Uważaj na brzeg, młody. My mamy czas. Ty masz grawitację. 😄

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: Holiday

MM 0 Komentarz

Nareszcie! Upragnione, długo wyczekiwane dwa miesiące totalnego chilloutu — gdzie chcesz, kiedy chcesz i z kim chcesz. Nikt już Cię nie zrywa o świcie, nikt nie rzuca poleceń tonem zmęczonego belfra. Teraz to Twój czas.

Dzisiaj pewnie każdemu z uśmiechem zasalutujesz i rzucisz (niby od niechcenia) swoją angielszczyzną: Happy Holiday! Zaraz, zaraz… holiday czy vacation? Holiday, holiday, holiday... przecież to nazwa różnych świąt – Christmas Holiday, Bank Holiday… Czy wakacje to też holiday?

A jakże – ale tylko w British English. W Wielkiej Brytanii powiesz holiday zarówno o Bożym Narodzeniu, jak i o letnim urlopie.
W Stanach jednak holiday zostaje przy świętach w ciągu roku, a letnie wakacje to już vacation – niemal jak po polsku.

A teraz wybieraj – możesz wszystkim życzyć jak Brytyjczyk: Happy Holiday!,
albo jak Amerykanin: Happy Vacation! A chilloutować zwyczajnie, jak Polak… Udanych wakacji! Nie zapomnij tu zajrzeć od czasu do czasu, bo przed nami dwa miesiące wspólnego chilloutowania ⛵🏖️🌊 

Chillouts Wpis na blogu

Chillouts: London

MM 0 Komentarz

To prawda, czasy się zmieniły i możliwości podróżowania są niemal nieograniczone. Kiedyś wycieczki szkolne do Warszawy czy Krakowa były szczytem marzeń, a dziś uczniowie mają okazję odkrywać takie metropolie jak Londyn – jedno z najważniejszych miast na świecie, pełne historii i kultury. A Ty miałeś już okazję być w Londynie? Oto prezentacja rolki przygotowana przez dwie uczennice z COUNTRY ENGLISH. Jesli rozpoznajesz któreś z miejsc, koniecznie podziel się wrażeniami w komentarzu!👇